Nieuwjaarstoespraak TZC 2021 met videoboodschap bestuur

Video

Januari 2021, van de voorzitter.

Normaal gesproken hadden we op zondag 10 januari, onze nieuwjaarsbijeenkomst 2021 gehad. In het clubgebouw of ergens anders. Het had echt niet uitgemaakt. Maar nu hebbenwe niets, nou ja niets. Maandag 4 januari, werd in onze online bestuursvergadering het voorstel gedaan om een videoboodschap van ons allen als bestuur op onze website te plaatsen. Ondertussen staat die boodschap op de website. Voor jeugd een heel normale manier van communiceren, voor mij in ieder geval niet. Maar we leren online leven. Of moet ik zeggen we moeten ermee leren leven bij gemis aan beter. Wat mis ik de hartelijke warmte van iemands handen bij een begroeting, felicitatie of een hart onder de riem steken. Wat mis ik het knuffelen van naasten buiten mijn eigen huisgenoten. Wat mis ik het samen zingen ondanks dat het voor toehoorders niet altijd even zuiver klinkt.

Ook al is zeilen een buitensport, beoefend met een kleine groep of zelfs alleen op een zeilboot, als mens en zeiler zijn we toch kuddedieren. We hebben elkaars nabijheid en gezelschap nodig om ten volle van het leven te kunnen genieten. Aan die eigenschap onttrekken zich maar weinigen. De passie voor het zeilen heeft ons in iedere geval doen verenigen. Wij zijn dus zeilkuddedieren. Nu ik dat zo neergeschreven heb bedenk ik me dat “zeilkuddedieren” wel eens een net nieuw bedacht woord zou kunnen zijn. We zullen het zien.

Het jaar is net nieuw en de wens om weer terug naar het oude normaal te gaan zal wel bij eenieder hoog op het lijstje staan, zo niet helemaal bovenaan. Ik ga de laatste persconferentie niet herhalen, dat het allemaal nog wel een tijd gaat duren weten jullie al. Laten we ons maar focussen op wat wel mag en dan mogen wij als zeilers zeker niet rouwigzijn. Ik verheug me al op onze bezem in de mast, ons eerste verenigingsactiviteit dit jaar waarvan bezem uit de mast van vorig jaar heeft bewezen dat we dat verantwoord kunnen organiseren. We mogen zeilen, kunnen wedstrijden organiseren en op individueel niveau of als gezin gebruik maken van onze faciliteiten. En dat is best veel, dunkt me.

Het hele bestuur en alle commissies doen hun uiterste best om de vereniging te runnen en daar ben ik heel dankbaar voor. Afgelopen jaar hebben we een forse ledengroei ervaren en we komen wellicht dit jaar toe aan het instellen van een wachtlijst. Is dat luxe? Ja eigenlijk wel maar daar gaat het niet om. We zijn blijkbaar als vereniging goed bezig en dat spreekt zich rond. Dat geeft ons de mogelijkheid om nog verder te stabiliseren en nog gezonder te worden. We mogen helemaal niet klagen, maar we blijven wel kritisch kijken naar alles wat we doen en waarin we willen of moeten investeren. Nogmaals, dank daarvoor.

Hiermee wil ik afsluiten. Hou vol had ik al eens eerder gezegd. Maar ik zeg het nu nog eens, hou vol en geniet van datgene wat wel nog mag. Enne….. let een beetje op elkaar.

Hartelijke groet,
Hennie Peeters, voorzitter Thorner Zeilclub

 

 

Coen en Annie Wulterkens 65 jaar getrouwd

Aan Bestuur en leden en allen die bij onze Zeilclub betrokken zijn.

Op 29 december j.l. waren we 65 jaar getrouwd.

We waren nog vrij jong toen we in december 1969

betrokken waren bij de oprichting van onze Zeilclub.

 

Mede door de Corona hebben we ons trouwfeest niet groots gevierd.

We waren gewoon samen -met minimaal bezoek-  lekker thuis.

Maar we kregen wel veel reacties vanuit onze Zeilclub.

Mooie felicitatiekaarten, telefoontjes en een prachtige boeket bloemen.

En een enkeling kwam zwaaiend langs, mooi toch.

 

We kijken nu met plezier naar onze felicitatiekaarten.

En danken allen hier hartelijk voor.

We zien elkaar wel weer als met de lente het Zeilen gaat beginnen.

Of eerder natuurlijk.

 

Hartelijke groeten van Coen en Annie Wulterkens.