Verslag van Arno’s nieuwe zelfgebouwde boot.

Erste Testfahrten beenet.
Nach 17 Monaten Bauzeit ist es im Wasser.
Am 21. Oktober , 16.59 Uhr berührte der Kiel zum erstenmal Wasser.Ein spannender Moment.

Es schwimmt Gott sei Dank

Es begann die Testphase.
Schon die ersten Manöver im Hafen waren gewöhnungsbedürftig.
Durch den flachen Unterboden, die Breite von 3 m, bei einer Länge von nur
6,50 m, ist das manövrieren bei wenig Fahrt schwierig. (war voraussehbar)
Zumal mein E Motor zu schwach ist. Nach dem Aufriggen dann die ersten
Segelmanöver. Wende, Halse alles klappte problemlos.
Eine 360er auf der Stelle, super.
Meine ersten Ängste waren verflogen.
Jetzt die Maas aufkreuzen, ab in den Hafen, – Nerven beruhigen.

Im Hafen schießt Henny das erste Foto.

Drei Wochenenden hab ich das Boot getestet.
Wohl oder übel brauche ich einen stärkeren Motor für die Manöver im Hafen.
Die Ruderblätter werde ich verkleinern und das Profiel verändern.
Auch die Mechanik werde ich verändern. Die größte Herausforderung wird
aber die Gewichtsverteilung werden. Dazu muss unter anderem der Kiel um
20 cm nach achtern versetzt werden .Einfach ausgedrückt, alles Schwere muß
nach achtern.
Noch zum Segeln !
Hab den Gennaker noch nicht benutzt. Aber unter Groß und Genua bei 3-4
Beaufort 6,5 Knoten gesegelt und für Sekunden ins Gleiten gekommen.
Super.
Jetzt liegt das Boot wieder zu Hause .
Werde in den nächsten Wochen die Veränderungen vornehmen und hoffe, in
der neuen Saison wieder auf dem Wasser zu sein.
Es bleibt spannend.
Arno.

Even voorstellen. Maurice Berets en gezin.

Als nieuw lid wil ik de gelegenheid te baat nemen ons even voor te stellen.

Mijn naam is Maurice Berets (56), getrouwd met Ingrid (55) en we hebben 3 kinderen, Maxime (25), Régis (21) en Frédérique (19). Onze zoon Régis heeft ooit een zeilcursus bij Sailcenter Limburg gedaan, maar doet niet actief aan zeilen. Allemaal gaan ze graag mee naar de boot, maar dan eerder voor de ontspanning dan om zelf te zeilen.

Het spreekwoordelijke “hij is op het water opgegroeid” is op mijzelf wel van goed van toepassing. Vlak na mijn geboorte namen mijn ouders mij in mijn wiegje al mee naar de boot en onderging ik onbewust mijn eerste watersportmomenten met hun Kolibrie kajuitzeiljachtje. In 1969 leerde ik rond diezelfde Kolibrie in het Gardameer zwemmen. De pikhaak, welke mij als figuurlijke wortel voorgehouden werd, werd steeds iets verder van me afgehouden, totdat deze uiteindelijk buiten bereik was en ik zonder ondersteuning zwom.

Kort daarna volgde voor mijn broer (welke ook sinds 2020 lid is) en mij ons eerste bootje, een Piraatje. We kregen onze eerste zeillessen, wat inhield dat wij in het bootje zaten en mijn vader aan de wal instructies stond te schreeuwen. Al snel deden we aan de zeilwedstrijden mee, welke toentertijd nog op de maas werden gevaren, tussen scheepvaart en andere pleziervaart door.
In de 70er jaren werd het Piraatje opgevolgd door een houten wedstrijd Schakel en ook daarmee werd veelvuldig aan wedstrijden meegedaan. De Schakel zou nog lang aanblijven, ondanks dat er van wedstrijden samen met mijn broer op een gegeven moment geen sprake meer was. Het werd langzaam tijd voor een eenmansboot.

Een mede-clublid van onze toenmalige club de Waolenwiert wekte mijn interesse voor de Olympische Finn klasse en 1987 kocht ik van een bekende Nederlandse zeiler een Finnjol.
Fanatiek ging ik aan de slag en ondanks mijn lage gewicht van 74 kg in die tijd (voor een Finn ligt het ideale lichaamsgewicht tussen 95 en 110kg en nee, ik weeg nu geen 74kg meer) werd ik in 1988 clubkampioen en wist ook buiten het clubverband een aantal hoge klasseringen noteren.
In dezelfde periode werd ik door de eigenaar van een 16m2 gevraagd als stuurman en zodoende voer ik vele seizoenen in beide klassen fanatiek wedstrijden.
Daarnaast was ik jarenlang zaterdags actief als zeilinstructeur, dus zowel op zaterdag als op zondag zat ik op het water, ook werd elke donderdag met meerdere Finnjollen op het water getraind.

In 1996 werd ons eerste kind, Maxime, geboren en in het wedstrijdzeilen kwam al snel de klad.
Tijdens seizoen 1997 voer ik nog maar 4 wedstrijden en nam ik afscheid als zeilinstructeur, het was gewoon niet meer te combineren.
We besloten een kleine kajuitzeilboot te kopen en ons oog viel op een Jouet 600, waar de Finn voor moest wijken. Met deze leuke kajuitzeilboot hebben we met veel plezier 14 jaar lang op de maasplassen gevaren. Al snel werd de tijdelijke ligplaats bij Marec in Heerenlaak verruild voor een vaste ligplaats in Porta Isola, Stevensweert en rond de millenniumwissel volgde het lidmaatschap bij Watersportvereniging Stevensweert.
In 2011 schaften we onze huidige kajuitzeilboot aan: een Jeanneau Aquila. Sinds bijna 10 jaar zeilen en tuffen we daarmee rond op de Limburgse plassen vanaf de thuishaven in Stevensweert. Veel leden zullen de boot dan ook wel kennen, onze favoriete ankerplaats sinds jaar en dag voor na of tussen het zeilen is De Grote Hegge.

De passie voor het wedstrijdzeilen is nooit vervaagd. Ofschoon onze huidige kajuitzeilboot een geweldige zeiler is en ik al zeilend elk beetje snelheid eruit pers dat erin zit, blijft het een recreatieve bezigheid. Wat zou ik toch graag weer aan wedstrijden deelnemen. In 2018 bezocht ik de wereldkampioenschappen Contender (internationale klasse eenmansboot) en een daaraan deelnemende ex-collega probeerde me te overtuigen in die klasse in het wedstrijdcircuit in te stappen, hij wilde zelfs zijn reserve-boot een seizoen ter beschikking stellen. Het zaadje was geplant, maar toch zette ik de stap nog niet. Het liet me echter ook niet los, in 2020 surfte ik op een regenachtige dag aan het Gardameer (helaas niet op het water) op internet en stuitte, niet geheel ontoevallig, op een advertentie van een Finnjol. Al vanuit Italië werd met de eigenaar in Gent contact gelegd en enkele weken later mocht ik mij trotse eigenaar noemen. Daarmee ontstond ook meteen behoefte aan een walplaats, welke WSV Stevensweert niet kon bieden. In een mum van tijd was de overstap naar de Thorner Zeilclub geregeld: tijdens de laatste wedstrijd van het jaar mocht ik voor de ballotagecommissie verschijnen en sinds oktober 2020 ligt onze Jeanneau met de naam “Gentilezza” aan de F-steiger afgemeerd.

Gedurende het seizoen is het plan in elk geval aan alle clubwedstrijden deel te nemen en wellicht ook aan de een of andere Finn klassewedstrijd buiten de club. In de Finn stappen zonder voorbereiding is geen goed plan. Peu à peu heb ik de benodigde spullen verzameld om ook onder koude omstandigheden te kunnen varen. Aan de boot moeten nog een paar aanpassingen gedaan worden en dan kan het feest beginnen. Contact met de andere Finn-zeiler binnen de Thorner Zeilclub werd in december al gelegd, met de vraag of we samen kunnen sparren. Hopelijk zit ik binnen de komende 4 a 6 weken in mijn Finn op het water te kleumen.
Uiteraard betekent dat alles niet dat er van de Jeanneau geen gebruik gemaakt zal worden, deze zal net zo goed regelmatig buiten de haven op de plassen te vinden zijn. Met het gezin recreatief te zeilen, na het aftuigen het anker uit te kunnen werpen en lekker koffie aan boord zetten heeft ook zijn heerlijke charme.

Met enkelen van jullie heb ik tijdens de bezem uit de mast in 2020 al kennis kunnen maken. Daar ik niet bang ben de handen uit de mouwen te steken, zal ik ook tijdens de bezem in de mast weer van de partij zijn en hoop dan nog meer leden te ontmoeten. Wat is het mooi om van deze fantastische en actieve club lid te mogen zijn, ik verheug me op seizoen 2021.

Tot zeilens!

Even voorstellen. Jan Warmerdam

Goedendag mijn naam is Jan Warmerdam ik ben 51 jaar oud en ben woonachtig in Neer en ben getrouwd met Geraldine en heb twee kinderen Zoë en Sean.

Ben vanaf dit jaar lid  ik heb in mijn jeugd wel gezeild maar dat is lang geleden. Heb de afgelopen jaren gekayakt en heb momenteel  een surfski kayak is een sportieve en lichtgewicht kayak waarmee ik erg veel plezier heb. Hiermee kan ik ook mooi via de slipway vertrekken voor een tocht en bij terugkomst omkleden .

Afgelopen zomer heb ik een bucketlist dingetje gedaan en heb gezeild met een catamaran op het veluwemeer dat beviel zo goed dat ik besloten heb een catamaran te kopen en lid te worden van de zeilclub. Was wel bekend met het water daar aangezien ik daar normaal vanaf het dagstrand kayakte. Had wel eens een catamaran daar zien varen en toen kriebelde het al maar heb nu de stap genomen om daar mee te beginnen dus verheug me al op dit zeiljaar.

 

Dus we zullen ons daar dit jaar zeker zien.

Groeten Jan Warmerdam

 

Even voorstellen: Roger Scholtes

Beste clubleden,

 

Medio zomer 2020 ben ik lid geworden van de Thorner Zeilclub en is dit de thuishaven geworden van mijn 41 jaar oude Cornish Shrimper 19. Mijn naam is Roger Scholtes 56 jaar en ik ben vader van een zoon ( 27 jaar) en dochter (24 jaar). Oorspronkelijk kom ik van Valkenburg a/d Geul maar woon al sinds 2013 samen met mijn vriendin Steffie Crins in Heythuysen.  In het dagelijks leven run ik een marketing / marktonderzoek bedrijf in de agrarische sector.

Mijn vader heeft in de begin jaren ’70 een Mirror gebouwd in onze garage. Met een boek in zijn hand, hij had nog nooit gezeild, gingen we samen het water op. Vanaf dat moment was ik verkocht. Italië, Joegoslavië ( voor de jongeren onder ons; Kroatië) en zelfs de Franse westkust hebben we bezeild met dit kleine gaffelgetuigde bootje van 3,3 meter.

Op latere leeftijd heb ik het zeilen weer opgepakt, maar het is het mij niet gelukt om het zeil virus over te dragen aan mijn toenmalige vrouw en kinderen. Om toch maar op het water te kunnen zijn kon ik mijn familie wel verleiden om met mij  mee te gaan op een klein motorjacht die we in Maastricht hadden liggen. Maar na 2 jaar was ik het gebrom van de motor beu. Na een bootloze periode heb ik in 2013 een Beneteau First 22 gekocht en ben ik lid geworden van de watersportvereniging ASCLOA  in Asselt. Vol goede moed en met enthousiaste verhalen had ik mijn vriendin er van overtuigd dat het ultieme geluksgevoel tijdens het zeilen onbeschrijfelijk is. Bij de eerste de beste  windvlaag riep zij:”  he’  mijn glas wijn valt om en kun je eens ophouden met dat gedoe met die touwen”….. Dus mijn hoop op gezamenlijke onbeschrijfelijke zeiltochten  zonk het 22 meter diepe grindgat in….

De Beneteau heeft mij veel plezier bezorgd maar met de staande mast was het zeilgebied toch wel beperkt en vakanties met de boot waren ondenkbaar geworden. In het voorjaar van 2019 kwam de huidige Cornish Shrimper 19 op mijn pad. Gaffelgetuigd, net als de Mirror en zelfs de rode zeilen zoals de Mirror ze had. In een oogopslag verliefd. Mijn vaargebied werd groter en zo kwam ik ook langs de Thorner ZeilClub. Veel masten, mooie locatie en de kleinschaligheid van de vereniging spraken mij direct aan. De keuze was gemaakt…

Helaas door corona heb ik nog niet veel van het leuke verenigingsleven meegemaakt. Mijn eerste ervaring met het verenigingsleven had ik mij anders voorgesteld toen ik voor het eerst langs voer op die mooie zomer dag. Ik kreeg een bosmaaier in mijn handen geduwd en werd het bos ingestuurd. Na 6 uur maaien kon ik de andere clubleden niet meer verstaan en mijn biertje niet meer fatsoenlijk vasthouden. Ik besloot diezelfde dag ook mijn boot via de trailerhelling uit het water te halen. Met heel veel ongevraagde hulp en gezelligheid hebben diverse, voor mij onbekende clubleden, mij geholpen. Moe maar voldaan verliet ik met mijn boot achter auto de haven en zei tegen mijzelf: ” ik had veel eerder lid moeten worden van deze club”….

 

Roger Scholtes.

Even voorstellen: Nieuw lid Christianne Vermuë.

Beste zeilers,

Mijn naam is Christianne Vermuë ( 48 ) en woon met mijn gezin en onze eigenzinnige labrador in Heythuysen.

Watersport is mij van kleins af aan bijgebracht. Als klein ukke pukje  tot aan mijn 14e ongeveer was ik samen met mijn ouders lid van een watersport vereniging aan de maas in Maastricht en heb daar een mooie tijd beleefd. Op vakantie, die altijd de voorwaarde van water hadden,  heeft mijn vader ons de fijne kneepjes van het windsurfen bijgebracht en daar ontstond het gevoel van vrijheid hebben op het water. Uren op het water gezeten !! Toch heb ik andere keuzes gemaakt en liet het water links liggen. Tot het jaar 2019.

In die zomer mocht ik eens mee op de boot van de familie Verlaan. Het begon te kribbelen…

Het jaar erop, met het laatste zetje van Corona, de stap naar het zeilen gezet.

Als onervaren zeiler ben ik uiteindelijk in april 2020 lid geworden van het deelvaren en op de Valk van de vereniging gestart met het leren zeilen onder het toeziend oog van een heuse instructeur. Mijn dochters ( toen 15 en 17 ) meegesleurd, want in de corona tijd is buiten zijn gezond. Alleen gingen mijn dochters mij voorbij en moest ik harder mijn best doen om de snelheid waarmee zij het oppikte bij te houden!

Gegrepen door wederom die vrijheid op het water, kocht ik een BM-er. Polyester kuip en de rest traditioneel van hout. Prachtig bootje, al zeg ik het zelf! Van de zomer wordt hij gedoopt met de naam ; Jamaike, het verbasterde franse woord voor “nooit”.

Door allerlei tegenslagen kwam hij helaas pas te water eind augustus…..op een senioren plekje in de haven, lekker voor aan, waar ik geen schade kon aanrichten. Van uit daar heb ik toch nog enkele heerlijke tochten kunnen maken en daardoor de boot een beetje leren kennen. Ik heb nog veel te leren en stap komend seizoen weer met veel enthousiasme op mijn bootje en hoop velen van jullie te mogen begroeten.

Lentekriebels

Krijgt u de kriebels als de zon schijnt in het voorjaar,

Gaan uw handen jeuken als u de eerste warmte voelt,

Maakt u gauw uw schip klaar,

Als het water weer door de sloten spoelt?

 

Worden de zeilen nagekeken als de zon weer hoger staat,

Laat u de motor lopen als de verwarming lager kan,

Staat de trailer weer paraat,

Als de ijspet in de kast kan?

 

Legt u de waterkaarten klaar als de zomertijd er is,

Zoekt u het wedstrijdreglement op bij de eerste lentewind,

Dan bent u zeer gewis,

De eerste die zijn boot in het water vindt.

Even voorstellen. Nieuw lid Günter Bülles

Hallo zusammen,

Hiermit möchte ich mich euch als neues Mitglied kurz vorstellen,

Ich bin der Günter, 64 Jahre alt, verheiratet, arbeite als Kraftfahrer und lebe in Aachen.

Meine Niederländisch-Kenntnisse sind leider miserabel, vieles kann ich verstehen, selber sprechen aber leider nicht…

Mein Boot, ein Holz-Pirat (Bj 1966), eine Jugendjolle von 10qm,

möchte ich gerne bei euch ins Wasser setzen.

Euch Allen wünsche ich trotz Corona ein erfolgreiches neues Segeljahr

 

mit freundlichem Seglergruß

Günter Bülles

Even voorstellen. Nieuw lid Frank Berets.

 

Mijn naam is Frank Berets en sinds medio vorig seizoen ben ik lid van de zeilclub Thorn. Vorig seizoen nog niet intensief omdat mijn boot nog een ligplaats had bij Marec in Ophoven, maar inmiddels ligt de boot in de winter ligplaats, ingepakt en wel in onze haven, te wachten op het voorjaar.

Ikzelf ben 58 jaar, kom uit Maastricht en sinds jaar en dag samen met mijn vrouw Pascale. Mijn 2 kinderen Jerome en Fabrice, inmiddels 30 en 27, kunnen allebei zeilen, maar beoefenen dit jammer genoeg niet meer actief.

Zeilen en watersport is mij met de paplepel ingegeven. Volgens mijn ouders gingen ze zelfs met mij varen in hun 16m2 met mij in de kinderbox in de kuip. Ondanks het beperkte vaargebied in Maastricht, heb ik hier vanaf mijn vroege jeugd veel ervaring opgedaan in diverse open zeilboten. Begonnen in een Piraatje (Moeders Angst), samen met mijn broer (sinds dit seizoen ook lid bij ZC Thorn) en later in een houten wedstrijd Schakel. Veel wedstrijden gevaren en uiteindelijk ook andere klassen gevaren, zoals 16m2, Flying Dutchman en Laser.

Ook de grotere plassen zijn mij niet onbekend, zeilvakanties op het Ijsselmeer en de middellandse zee, brachten mij een schat aan zeilervaring. Tochten met grotere zeiljachten naar Corsica, Sardinië en de  vulkanische Italiaanse eilanden Ponza, Ventotene, Capri en Ischia staan nog diep in het geheugen gegrift.

Toen de kinderen klein waren en er weinig tijd was om mijn hobby te beoefenen heb ik een Laser aangeschaft, die met vakanties steevast mee ging boven op het dak van de auto naar Frankrijk en Italië  en waar ik enorm veel plezier samen met de kinderen aan beleefde. Vooral als er stormachtige wind was, werd het een sport om over de golven surfend deze dinghy overeind te houden. Later hebben we onze eerste kajuitzeilboot aangeschaft, een Westerly Centaur, een kimkieler, die ondanks haar leeftijd bijzonder goed onderhouden was.

In 2008 hebben we afscheid genomen van de haven van onze geliefde watersportclub Treech’42 in Maastricht, waar we meer dan 25 jaar veel lol hebben beleefd aan het verenigingsleven. Met de aanschaf van onze huidige boot, een Hunter 30, werd eenvoudigweg het vaargebied te beperkt en kozen we voor de accommodatie van Marec in Ophoven en het vaargebied in Midden-Limburg. Na vele jaren in Ophoven, missen we echter het verenigingsleven en hebben we dan ook besloten om ons aan te melden bij ZC Thorn. Ik verheug mij dan ook op het komende seizoen om mij te mengen onder alle zeil enthousiastelingen van ZC Thorn en kijk dan ook uit naar (voor zover mogelijk ivm Corona) de activiteiten binnen de vereniging.

 

Frank

 

Even voorstellen. Nieuw lid Patrick Voss

Mijn naam is Patrick Voss en hierbij een foto van mijn BM met de naam Viveka ( = onderscheidingsvermogen in het Sanskrit)

Deze heb ik afgelopen jaar overgenomen van Bart Demarteau, die lid was van de ZC Thorn. |

Ik ben zelf ook eerder lid geweest van de ZC Thorn, samen met mijn zoon Robin. Destijds ook in een BM en mijn zoon zeilde toen in een Laser.

Ook was ik destijds lid van de jeugdcommissie en gedurende elk weekend in het zeilseizoen samen met de jeugd te vinden op het water. |
Ik heb hier hele fijne herinneringen aan over gehouden.
Door mijn werk in het buitenland heb ik helaas mij lidmaatschap moeten opzeggen, maar ben ontzettend blij weer terug te zijn in Nederland en nu dus ook weer terug bij de ZC Thorn.

Ik ben 56 jaar en mijn echtgenote Hetty zal mij zeker af en toe vergezellen als we dit vaarseizoen weer naar ‘onze oude wateren’ kunnen terugkeren.

 

Tot gauw

Even voorstellen. Nieuw lid Jan Schalleij.

Beste mensen.

Mag ik me even voorstellen, mijn naam is Jan Schalleij, ik ben thans 67 jaar, woonachtig in Nederweert.

Ik heb een redelijk gevarieerd arbeidsverleden, dit gaat van bakker, werkzaamheden in de houthandel, als laatste 34 jaar pedagogisch-medewerker in een instelling voor zeer moeilijk opvoedbare kinderen.

Vanaf mijn jeugd ben ik altijd bezig geweest met water en alles daarom heen, ik heb lange tijd gesurft, vanaf 1998 ben ik gaan duiken en lid van DTH en heb in diverse landen gedoken. Binnen deze vereniging heb ik diverse functies vervult.

Wat zeilen betreft, heb ik veel in open zeilboten gezeild op de Maasplassen bij Roermond en omgeving en af en toe een zeiljacht gehuurd voor vakantie op IJsselmeer en de randmeren.

Daarnaast ben ik diverse malen mee geweest  als kok op een driemaster bij Sailing kids waar je buiten het koken en verzorgen van de maaltijden bezig bent met alles wat nodig is om te zeilen.   Met als zeilgebied de Zeeuwse wateren, IJsselmeer en Waddenzee.

Door mijn leeftijd is het duiken op een laag pitje komen te staan en ben ik opzoek gegaan naar een andere mogelijkheid om met het water in de weer te blijven. Door toeval kwam ik weer met zeilen in aanraking. Hierdoor is een oude vlam weer gaan branden en heb ik en mijn partner besloten om een zeilboot aan te schaffen, Door een van jullie leden ben ik in aanraking gekomen met jullie vereniging. Heb een wedstrijd mee gezeild daar de sfeer mogen proeven en heb besloten me aan te melden als lid.

Hoewel we op dit moment niet in het bezit zijn van een boot hopen we dat op zeer korte termijn te verwezenlijken zodat we weer volop kunnen genieten van varen en verblijven in de natuur.Ik hoop op korte termijn nader kennis met jullie te maken en een plekje te vinden binnen jullie vereniging.

Met vriendelijk groet Jan Schalleij.